دشمنان انقلاب بدانند ...

دشمنان انقلاب بدانند وقتی ما از جانمان گذشتیم دیگر هیچ راهی برای تسلط بر ما ندارند.

شهید آوینی

هشدار سید حسن نصرالله به اسرائیل: حمله کنید نابودید

دبیرکل حزب‌الله لبنان به رژیم صهیونیستی درباره پیامدهای هرگونه تجاوز به خاک لبنان هشدار داد و گفت: «فرودگاه‌ها، بنادر و نیروگاه‌های برق شما در تیررس ماست، تنها به چند موشک نیاز است تا اسرائیل را در تاریکی فروببریم».

خواندن متن کامل خبر

پوتین های پاره و آسمان

مکه برای شما

فکه برای ما

بالی نمی خواهم با همین پوتین های پاره ام هم می توانم به آسمان ها بروم.

   شهید مرتضی آوینی

بهای دیدار

... و چگونه

از جان نگذرد آن که می داند

جان بهای دیدار است.

شهید آوینی

پرواز

و چگونه

در بند خاک بماند آن که

پرواز آموخته است.

شهید آوینی

بهای خون

در عالم رازی است که جز به بهای خون فاش نمی شود.

شهید آوینی

عواقب مخصوص به برخی گناهان

آیا گناهان مختلف دارای اثرات و عواقب یکسانی هستند و هر گناهی در نقطه مقابل نعمت خاصی است و یا همین قدر که انسان یک گناه مرتکب شد خدا تمامی نعمت ها را از او می گیرد؟ یکوقت گناه ما این است که حق الله را ادا نمی کنیم، و یک وقت گناه ما این است که حق الناس را ادا نمی کنیم. حق الله هم فرق می کند، گاهی نماز نمی خوانیم، گاهی روزه نمی گیریم، یکوقت العیاذ بالله شراب می خوریم، یکوقت دروغ می گوییم، یکوقت حج خانه خدا را نمی رویم. همین طور است حق الناس. آیا اینها دیگر فرق نمی کند؟
از منابع اسلامی می فهمیم که علاوه بر آثار و مجازات های مشترک بین گناهان، برخی از گناهان عواقبی مخصوص به خود دارند و موجب سلب نعمت خاصی می شوند.

در دعای کمیل که از امیرالمومنین علی (علیه السلام) نقل شده است، می خوانیم:
«اللهم اغفر لی الذنوب التی تنزل النقم»: خدایا آن گناهانی را که نقمت را بر بنده نازل می کند ببخش.
«اللهم اغفر لی الذنوب التی تغیر النعم»: آن گناهانی را که نعمت را می گیرد ببخش.
«اللهم اغفر لی الذنوب التی تنزل البلاء»: گناهانی را که بلاها را نازل می کند بیامرز.
«اللهم اغفر لی الذنوب التی تحبس الدعاء»: گناهانی را که سبب می شود دعاهای ما حبس بشود ببخش (یعنی حال دعا از ما گرفته بشود که دعا نکنیم که این بدترینش است، یا دعا بکنیم و مستجاب نشود(.»

منبع

ادامه نوشته

اللهم اغفر لی الذنوب التی تهتک العصم ...

اللهم اغفر لی الذنوب التی تهتک العصم 
خدایا ببخش آن گناهانى را که پرده عصمتم را مى‏درد 

اللــــهم اغفر لی الذنوب التی تنزل النقم 
خدایا ببخش آن گناهانى را که بر من کیفر عذاب نازل مى‏کند 

اللــــهم اغفر لی الذنوب التی تغیر النعم 
خدایا ببخش آن گناهانى را که در نعمتت را به روى من مى‏بندد 

اللهم اغفر لی الذنوب التی تحبس الدعاء 
خدایا ببخش آن گناهانى را که مانع قبول دعاهایم مى‏شود 

الهــــــم اغفر لی الذنوب التی تنزل البلاء 
خدایا ببخش آن گناهانى را که بر من بلا مى‏فرستد

اللــهم اغفر لی الذنوب التی تقطع الرجاء
خدایا ببخش آن گناهانی را که باعث قطع امیدم از تو می شود 

اللهم اغفرلی کل ذنب اذنبته و کل خطیئه اخطاتها
خدایا هر گناهى که مرتکب شده‏ام و هر خطایى از من سر زده همه را ببخش

دارند چشمانمان را به دیدن گناه عادت می دهند

خانم مانتویی داشت از کنار آقایی با کت و شلوار رد می شد، اندازه مانتو خانم با کت آقا برابر بود، حس کردم آن خانم یک کت مردانه با برچسب مانتو زنانه برای خود خریده است.

این روزها پوشش خانمها بسیار افتضاح است، کم کم دارند چشمانمان را به دیدن آنچه نباید ببینیم عادت می دهند، کم کم دارند قبح گناه را در نگاهمان می ریزند، کم کم دارند کاری می کنند که به تب در برابر مرگ راضی شویم به اینکه آنقدر بعضی بد بپوشند که گناه کوچکتر بقیه را نادیده بگیریم.

فکر می کنید به چه دلیل خدا مرز گناهان کبیره و صغیره را مشخص نکرده است؟ برای اینکه به بهانه گناهان بزرگ تن به گناهان کوچک ندهیم که این تن دادن باعث عادت به گناه می شود و قبح گناه را برایمان می ریزد و همان می شود که نباید بشود، همان می شود که با عِلم به گناه کبیره بودن گناه تن به آن می دهیم. اینها هم دارند همین کار را با ما می کنند، شاید خود ما در ظاهر گناه نمی کنیم اما با عملکرد دیگران به گناه عادت می کنیم برای خود گناه بزرگ و کوچک تعریف می کنیم و همین طور پیش می رویم تا نه تنها خودمان تن به همان گناهان البته نه به همان شکل می دهیم بلکه گناه بزرگ دیگران به چشممان کوچک دیده می شود.

دیگر کاری کردن از دست یک نفر خارج شده، حالا دیگر اگر همگی دست به دست هم ندهیم همه یمان در آن منجلاب که فکر نمی کنیم فرو رفته ایم و حتی یک نفر نمانده که دستمان را بگیرد و بیرونمان بکشد و آن می شود که دیگر نجاتی در کار نیست.

منبع

بال مناجات

در  حریـــم  قدسیت  بـــال  مناجــاتی    بده
گنبــــدت دل  می برد   وقت   مـــلاقاتی  بده

دستهایم  خالی  از  پیش است سوغاتی بده
من فقـــیرم  تکه نــــانی  بهر خیـــــراتی بده

پنـــجره  فولاد  تو  بیــــمار  را   آورده     است
تــو جوابــش را بـــده دکــترجوابـش کرده است

راه طی شده ...

... تصور نکنید که من با زندگی به سبک و سیاق متظاهران به روشنفکری ناآشنا هستم. خیر. من از یک «راه طی شده» با شما حرف می‌زنم. من هم سال‌های سال در یکی از دانشکده‌های هنری درس خوانده‌ام. به شب‌های شعر و گالری‌های نقاشی رفته‌ام. موسیقی کلاسیک گوش داده‌ام، ساعت‌ها از وقتم را به مباحاث بیهوده درباره چیزهایی که نمی‌دانستم گذرانده‌ام. من هم سال‌ها با جلوه‌فروشی و تظاهر به دانایی بسیار زیسته‌ام، ریش پرفسوری و سبیل نیچه‌ای گذاشته‌ام و کتاب «انسان موجود تک‌ساحتی» هربرت مارکوزه را ـ بی آنکه آن زمان خوانده باشم‌اش ـ طوری دست گرفته‌ام که دیگران جلد آن را ببینند و پیش خودشان بگویند: عجب! فلانی چه کتاب‌هایی می‌خواند، معلوم است که خیلی می‌فهمد... اما بعد خوشبختانه زندگی مرا به راهی کشانده‌است که ناچار شده‌ام رو دربایستی را نخست با خودم و سپس با دیگران کنار بگذارم و عمیقاً بپذیرم که «تظاهر به دانایی» هرگز جایگزین «دانایی» نمی‌شود، و حتی از این بالاتر دانایی نیز با تحصیل فلسفه حاصل نمی‌آید. باید در جست‌وجوی حقیقت بود و این متاعی است که هر کس براستی طالبش باشد، آن را خواهد یافت و در نزد خویش نیز خواهد یافت... و حالا از یک راه طی شده با شما حرف می‌زنم.

سید مرتضی آوینی

راهپیمایی 22 بهمن و تورم

برخلاف تصور میزان شرکت در راهپیمایی 22 بهمن با نرخ تورم نسبت مستقیم داره!
و این نشون میده ایمان و اعتقاد مردم با نوسان قیمت نان بالاتر می ره
این یعنی بصیرت
و لنبلونكم بشي‏ء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال
 و الانفس و الثمرات و بشر الصابرين

شهادت

حیات عندالرب، نقطه‌ی پایانی معراج بشریت است كه به آن جز با شهادت دست نمي‌توان یافت.

دوری از اندیشه گناه

در 25 سالگی با استفاده از بورس تحصیلی دانشجویان ممتاز دانشگاه تهران به آمریکا اعزام شد. مادرش به هنگام اعزام به او گفت: مصطفی، شیرم را حلالت نمی کنم اگر در طول این سفر گناه و حرامی مرتکب شوی! 

و این مصطفی است که چشمان پاکش به زمین دوخته می شود و با نجابت تمام می گوید: مادر، دعایم کن! 


... و پس از سالها که به ایران باز می گردد، مادرش به او می گوید: مصطفی با تو صیه من چه کردی؟  و دکتر مصطفی چمران با کلامی محجوب تر از قبل می گوید: مادر، بخدا قسم که در تمام این سالها حتی فکر گناه نیز به ذهنم خطور نکرد!

منبع