ســـــیاســــــت روز

فرصت رشد شخصیت با رعایت حجاب بیش‏تر ایجاد میشه یا با عدم رعایت آن؟ فردی که مدام نگران زیبایى خودشه و بیش‏تر در جهت معرفی اندامش تلاش می کنه، بهتر مى‏تونه قابلیت‏های خودش را بشناسه و به فعلیت برسونه یا فردی که اندیشمند باشه و اهداف بزرگی توی سرش داشته باشه؟ آیا توجّه به نیازهاى جسمانى و سطحى به انسان امکان رشد مى‏ده یا توجّه به نیازهاى عالى و مخصوص انسان‏ها؟ آیا غرق شدن در خود نمایى و جلب توجّه دیگران مسیر منتهى به خود شناسی است؟ فردی که زندگى‏اش تحت کنترل خودش نیست، در شناخت هویت خودش دچار مشکله چه رسد به آن که هویّتش را هم به کمال برسونه. چون سلیقه و خواست دیگران در زندگى‏اش تأثیر مى‏گذاره و آنطور زندگى مى‏کنه که دیگران مى‏پسندند، نه آنطور که خودش مى‏پسندد.

شخص بى‏حجاب در فکر نمایش خود و زیبایى اش است. کسى که با نمایش زیبایى خود و انتخاب پوششى ویژه در اندیشه جلب نظر دیگران به سر مى‏برد، در حقیقت مى‏خواهد با تکیه بر جذابیت‏هاى ظاهرى و نه اصالت‏ها و ارزش‏هاى متعالى خود، جایى در جامعه پیدا کنه. حالا یا با انتخاب رنگ های جیغ برای مانتو باشه، یا با عمل های مختلف بینی باشه، یا با گذاشتن گونه باشه، یا با کوتاه و تنگ کردن بیش از حد مانتو و روسری باشه، یا برای مردان با بیرون انداختن بازوهای درشتش باشه، یا با باز گذاشتن دکمه ی پیراهنش باشه، یا با مدل های عجیب مو و ریش باشه؛ در واقع اینجوری اعلام مى‏کنه چیزیکه براش اصله و اهمیّت داره، «زن بودن» یا «مرد بودن» ‌هست نه انسانیت و اندیشه و تفکر و لیاقت و کارآیى‏اش. این فرد قبل از همه اسیر خودشه و مثل مغازه‏دارى هست که دائم در فکر تزیین ظاهر و تغییر دکور مغازه است و فرصت فکر کردن به آرزوهاى بزرگ‏تر را پیدا نمی کنه.

دکتر روانشناسی میگفت تحقیقات نشان میده توی جوامعی که تحصیلات اختیاری هست هرچی تحصیلات بالا میره، ویژگی های زنانه یا مردانه کمتر میشه، مثلا خانم هایی که توی این جوامع تحصیل کرده تر هستند کمتر آرایش می کنن، لباس های ساده تری می پوشن، تجملات کمتری رو دارن، کارای مردانه ی بیشتری رو سعی می کنن یاد بگیرن، توی محیط های رقابتی شرکت می کنن؛ و آقایانی که تحصیل کرده تر هستند احساسات لطیف تری دارن و حتی شعر دوست دارن و از انجام دادن کارای خونه ابای خاصی ندارن، و به هر حال این تحصیلات یا سطح اجتماعی بالاتر کمک میکنه که فرد ویژگی ها و رفتارهای جنسیت مخالف خودش رو به شکل جامعه پسندانه داشته باشه نه بیمار گونه ! کافیه توی دانشگاهتون وضعیت ظاهری و پوشش دانشجوهای دکترا رو با دانشجو های کارشناسی و کاردانی مقایسه کنید. تا حدودی میاد دستتون که چه ارتباطی بین شخصیت و تحصیلات و ظاهر افراد وجود داره.