چندي است كه نحوه ي تعامل با مسئله ي حجاب در جامعه ، مورد بررسي صاحبنظران قرار گرفته است.

اگر به اصل 638 قانون مجازات اسلامي مراجعه كنيم، متن زير را خواهيم ديد: 

ماده 638 - هركس علنا" در انظار واماكن عمومي و معابر تظاهر به عمل حرامي نمايد علاوه بر كيفر عمل به حبس از ده روز تادوماه يا تا ( 74 ) ضربه شلاق محكوم ميگردد و در صورتي كه مرتكب عملي شود كه نفس آن عمل داراي كيفر نمي باشد ولي عفت عمومي را جريحه دار نمايد فقط به حبس از ده روز تا دو ماه يا تا ( 74 ) ضربه شلاق محكوم خواهد شد .
تبصره - زناني كه بدون حجاب شرعي در معابر وانظار عمومي ظاهر شوند به حبس از ده روز تا دو ماه ويا از پنجاه هزار تا پانصد هزار ريال جزاي نقدي محكوم خواهند شد .

با عنايت به اصل مذكور، حكم اعمالي چون بدحجابي، روزه خواري و ... را به وضوح درمي يابيم.

اما سوال اينجاست كه چرا در موضوع حجاب مسائلي چون عدم وجود حجاب كامل در فرهنگ خانوادگي،ايجاد مشكلات عديده در الزام حكومت بر حجاب شرعي در جامعه و ... مطرح گرديده ولي در مسئله ي روزه خواري اين موضوع مطرح نمي گردد؟

آيا ادله ي منع روزه خواري همان ادله ي منع بدحجابي در جامعه نيست؟

آيا اقليت هاي مذهبي مي توانند خواستار روزه خواري در ماه مبارك رمضان شوند؟

چرا نحوه ي برخورد با اين دو موضوع در جامعه متفاوت است؟

دشمن بر روي كدام يك از اين دو موضوع سرمايه گذاري بيشتري كرده است؟

اگر روزه خواري نيز به صورت جدي در دستور كار دشمنان اسلام قرار بگيرد، نوع تعامل با اين موضوع چگونه است؟

 

شايد پاسخ به اين سوالها بتواند برخي از مسائل را بيش از پيش روشن سازد.

 

اللهم ارني الطلعه الرشيده و الغره الحميده ... وجعله اللهم مفزعا لمظلوم عبادك و ناصرا لمن لا يجد له ناصرا غيرك و مجددا لما عطل من احكام كتابك

منبع : آنتی مثلثیزم