زندگی زیباست

 اما شهادت از آن زیباترست

 سلامت تن زیباست


اما پرنده عشق تن را قفسی می‌بیند که در باغ نهاده باشند

و مگر نه آنکه گردن‌ها را باریک آفریده‌اند تا در مقتل کربلای عشق
آسان‌تر بریده شوند

و مگر نه آنکه از پسـر آدم عهدی ازلی ستانده‌اند که حسین را از سر خویش
بیشتر دوست داشته باشد

و مگر نه آنکه خانه تن راه فرسودگی می‌پیماید تا خانه روح آباد شود

و مگر این عاشق بی‌قرار را در این سفینه سرگردان آسمانی که کره زمین باشد
برای ماندن در استبل خواب و خور آفریده‌اند؟

و مگر از درون این خاک اگر نردبانی به‌ آسمان نباشد جز کرم‌هایی فربه و
تن‌پرور بر‌می‌آید؟

ای شهید ،که بر کرانه ازلی و ابدی وجود بر‌نشسته‌ای دستی برآر و ما
قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز ازین منجلاب بیرون کش.

سید مرتضی آوینی