ذكر يونسيه قسمتى از آيه شريفه 87 سوره انبيا است: لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ اَلظَّالِمِينَ‏. اين ذكر را حضرت يونس وقتى در ظلمات و در شكم ماهى بزرگ قرار داشت بر زبان جارى كرد و بعد از گفتن اين ذكر و پشيمانى يونس خداوند او را نجات داد. خاصيت اين ذكر اين است كه اگر خدا بخواهد باعث نجات انسان از زندان طبيعت و اسارت ها و گرفتاري هاي دنيا مي شود و بسيار گفتن آن مستحب است.