ســـــیاســــــت روز

فراموش نکرده ای که قرارمان این بود که خورشید روزی خاموش بشود ایضا ستاره ها فروبریزند. یاد آوریش ضرر ندارد اینکه بناداشتیم روزی کوه ها، همان هایی که مرکز ثبات زمین هستند راه بیفتند و حتی در هم کوبیده شوند، بشود بساطی که بساطش نیست. به یاد می آوری آنروزی را که نزد عرب هیچ چیز باارزش تر از ماده شتری که ده ماهه آبستن باشد نبود و او آن شتر را ارزشمندترین مال ها می دانست؟ ما با عرب هم قرار گذاشتیم در آن روز به این شتر عزیزخود  بی اعتنا شود و او هم (ناچار)قبول کرد. همینطور قراربود روزی: دریاها شعله ور شوند و آسمان برکنده . (1)

قرار با فرزندان حوا اینگونه بود.

تازه تر اینکه پیش خودمان بنا داشتیم عوض این همه سختی که بخاطر دل کندن از دلبستگی ها به او میرسد ، برایش سورپرایز خوبی داشته باشیم.

بین خودمان بماند میخواستیم قبل از رسیدن موعد این قرارها زمینشان را پر کنیم از عدل و داد وصفا. واز این راه آنها رامتنعم کنیم و وارث فضل وکرامت خود قرار دهیم .(2)

دریغ که آنها ندانسته زیر همه قول وقرارشان زدند و نافرمانی ساز کردند و به جای خدا ورسول وجهاد، به امیال نفسانی خود از مال وفرزند گرفته تا همسر و عشیره وتجارتی که از کسادش در هراسَند پا دادند وپا سوز آنها شدند.(3)

چاره چیست؟ خود کرده را تدبیر نیست(4) و برای سنت ماهم تبدیلی. ما بنانداریم زیر قولمان بزنیم همه قرارها سر جای خود هستند(5) حالا دیگر اگر عدل ما برپا شود آنها محکوم و مغضوب میشوند آری همان هایی که قرار بود متنعم باشند.

چاره هست اگر توبه کنند ونقض خود را اصلاح و عمل صالح انجام دهند(6) آنگاه از همه گناهانی که ندانسته مرتکب شده اند در میگذریم(7)

1.آیات 1الی11سوره تکویر

2.آیه 5سوره قصص

3.آیه 24سوره توبه

4.آیه 53سوره انفال

5.آیه 62سوره احزاب

6.آیه 60سوره مریم

7.آیه 17سوره نساء

.................................................................

پی نوشت:

همه ترس من این است که در روز ظهور/ سیدم مهر بطالت بزند بر دل من

منبع : دوازده