زندگی زیباست ، اما شهادت از آن زیبا تر است
سلامت تن زیباست ، اما پرنده ی عشق ، تن را قفسی می بیند که در باغ نهاده باشند
و مگرنه آنکه گردن ها را باریک آفریده اند تا در مقتل کربلا ی عشق آسان تر بریده شوند
و مگر نه آنکه از پسر آدم
عهدی ازلی ستانده اند که ، حسین را از سر خویش بیشتر دوست داشته باشد
و مگر نه آنکه خانه ی تن راه فرسودگی می پیماید تا خانه ی روح آباد شود
 و مگر این عاشق بیقرار را بر این سفینه ی سرگردان آسمانی که کره ی زمین باشد برای ماندن در
اصطبل خواب و خور آفریده اند
و مگر از درون این خاک اگر نردبانی به آسمان نباشد ، جز کرم هایی فربه و تن پرور بر می آید
ای شهید
ای آنکه بر کرانه ی ازلی و ابدی وجود بر نشسته ای

دستی بر آر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز ، از این منجلاب بیرون کش


شهید سید مرتضی آوینی